PAMAMAGA NG UPPER LIP NI MA'AM MENDOZA, NAGING DAHILAN SA PAGKAWALA NG KLASE SA 141*

*thanks instant sotanghon..

last tuesday sa regular dinner bonding namin ni ate, muntikan na ko malaslasan ng bag at syempre kasama na dun yung nakawan ako...papalampasin ko na sana kasi material thing(s) lang naman yung mawawala sa akin..kaso,may kasamang tanching na yun e...pucha!umiinit ulo ko kapag naa-ala-ala ko yun...hindi ko talaga papalampasin kapag PURI ang nawala sa akin...arrrgghh!!!

last wednesday naman (kahapon yun), naging malungkot ang pagtatapos ng araw para sa aming dalawa ni ate....basta.amin na lang yun kung bakit...naisip ko rin kahapon na napakaswerte ko sa pagkakaroon ng 'ganitong' pamilya (ganito-sobrang supportive).pero dahil sa pagiging bunso,naiinis ako sa sarili ko.ang dami ko na kasing problemang binibigay sa kanila.nakakalungkot.=<

but on a lighter side, i tried (somehow) to end my day with no hard feelings..thanks to bob ong at sa kanyang book na stainless longganisa, natupad ang nais ko...nag-astang baliw ako sa kalagitnaan ng katahimikan sa kwarto...yun tuloy.maraming nasindak at naistorbo.to explain it further,maraming nabulabog sa pabigla-bigla kong paghalakhak na tipong nakalabas pati ang gilagid at lalamunan.

oh well,ang galing talaga ni bob ong!
dahil don, hindi ako nakapagsagot ng homework para sa econ.=<