!

mahirap magkunwaring masaya ka.mahirap ngumiti na alam mong gusto mong lumuha.mahirap pigilin ang emosyon.

mayroon akong malabong kwento tungkol sa isang tao na puno ng kalungkutan.

dalawang tao ang dahilan ng kanyang kalungkutan. una, may isang tao na
kasalukuyan niyang minamahal at may isa pang tao na tinuturing niyang
kapatid at kaibigan. subalit sa paglipas ng sandali, tila nabubura
ang tiwalang mayroon siya sa dalawa. sino ba ang mawawalan ng
tiwala kung nalaman mo na may lihim na pagtingin ang taong minamahal mo sa
itinuring mong kapatid at kaibigan? napakababaw,hindi ba?

sa isang nararapat na espesyal na araw, wala siya sa iyong tabi. okey na sana dahil may sapat na dahilan.

subalit sa huling sandali ng espesyal na araw na iyon, masakit malaman na may katext siyang iba.

oo isa lang itong kababawan.

perobakit ganon? magparamdam man siya, parang mamumuti pa ang mata mo sa kahihintay.

nakakapag-isip lang siguro kung nage-enjoy ba siya sa pakikipagtext niya sa kanya. haaay...

defense mechanism: wala namang sapat na dahilan upang magselos.

halos katabi ko siya sa mga oras na ito. masaya siya. tila hindi mababanaad ang lungkot ng kanyang kasama.

bakit ganon?

tila hindi siya ang nagbigay ng mensahe kagabi?

akala ko ba gusto mong dumamay sa akin?bakit hindi ka magpakatotoo at sabihin ang lahat ng nararamdaman mo. huwag kang mapagkunwari.

sabihin ninyo kung gusto niyo ang isa't isa.

ang sabi ng isa, may concert bukas sa eskwelahan nila. hindi tuloy kami pwedeng magkita.

pero bakit ganon uli?

haay...

basta ang alam ko, may fair ulet bukas. mag-enjoy sana kayo.